Αγαπάμε το άγνωστο, ερωτευόμαστε το περαστικό και πληγώνουμε το δεδομένο.

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Σαν κύκλος.

εικόνες κατακερματίζουν το μυαλό,
ο χρόνος παγώνει τη στιγμή.
~~
 γύρω από το παρελθόν κάνω
κύκλους,
με ακτίνα το παρόν
και μοίρες το μέλλον.
ένα ημικύκλιο εσύ,
ένα εγώ.
 κέντρο το "μου λείπεις".
 ~~

*SOF...=)

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

άρωμα-στιγμή

υπόσχεσαι σε μάτια δυνατά,ζωντανά
πως οι στιγμές θα μείνουν σε μπουκάλι αρώματος
αναλλοίωτες.
με φιλί στα ματόκλαδα τις επαναφέρεις.
με έναν κύκλο νοητό από γύρω σου τις κρατάς.
~~
κοιτάω στον ορίζοντα.
λευκός τόνος υπόσχεσης.
είναι εκεί ακόμα 
λευκός σαν καλοκαιρινά σύννεφα
μελωδία γλυκού τριαντάφυλλου
μία αρμονία σωστά ολοκληρωμένη.
~~


 
ανοίγω το μπουκάλι.
αρώματα πετάνε,
σαν πουλιά γύρω μου.

Ἄ! ναί, ξέχασα νὰ σοῦ πῶ,
 πὼς τὰ στάχυα εἶναι χρυσὰ κι ἀπέραντα, 
γιατὶ σ᾿ ἀγαπῶ. 
Τ.Λ.
Σοφ..

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

~ανείπωτα.

Σε βλέμμα φευγαλέο 
δάκρυσαν τα μάτια απόψε.
Θέαμα επίπονο
κορμιά αγκαλιασμένα 
προδομένα από αγάπη.
~~
"Διχοτόμησες" κάθε κρυφή γωνία της ψυχής.
διάσπαρτα πλέον κομμάτια μου,
από εδώ κι από εκεί.
~ορισμένα έρχονται σε εσένα.~
θυμάμαι που ήταν όλα μαζεμένα,συγκεντρωμένα.
όλα κρυμμένα σε ένα στενό-αδιέξοδο.
αναρωτιέμαι πως βγήκαν από εκεί.
 ~~
 ύστερα,δεν βγαίνουν τα λόγια.
ανείπωτα.
ενώ ένα κομμάτι-θέλω- μιλάει 
ένα άλλο κομμάτι-διστάζω- το κρατάει σφιχτά.
-αγαπώ- 
με τα μάτια παλεύω να εκφράσω τα ανείπωτα.
αίσθημα βαθύ.δυσνόητο.δύσβατη ματιά.
~~
εικόνες έντονες,ερωτεύσιμες στο μυαλό.
σε ξυπνάνε.σε κρατάνε άϋπνο.
με μολύβι χαράζω γραμμές σε άσπρο πανί-καρδιά-,για να εμφανιστούν.
μάταια όλα.
φόβος για το γνωστό και το άγνωστο.
γνωρίζω όμως κάτι άκρως συγκεκριμένο.
φαντάζει αέναο.
-στην δική μου πλάνη-
~~
Αν φωνάξω,
θα ακούσεις?
να σου πω,πως
πίσω από κάθε χαμόγελο.
κάτι κρύβεται
...

από τους χιλιάδες...στον ένα.

Sof...=)

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

~Αυτό,μόνο

είναι που σ'αγαπώ 
και κάθε βράδυ γεμίζει το δωμάτιο με αστέρια.
Τόσα όσα και οι ευχές μου,τα -θέλω- μου.
1,2,3,4,..
1 αστέρι μόνο.
είναι που επιθυμώ αυτό "το κάτι" που με κάνει να νιώθω ζωντανή
είναι μόνο 1.
τίποτα λιγότερο,τίποτα περισσότερο.
μόνο αυτό.
 είναι και κάτι σύννεφα που το κρύβουν φορές,
μα με την παλάμη τα διώχνω.
δεν φεύγουν πάντα εντελώς.
μένουν ίχνοι.
ξέρεις,
σαν καπνός από τσιγάρο.
ίσως,σα σκιές σε αναμμένο κερί.


να ταξιδέψω προσπαθώ,
θα'λεγα συγκεκριμένος ο προορισμός.
μα το ταξίδι όλη η γεύση,
γλυκιά με δόσεις πικρίας...


*και δε φεύγω...
Sof...=)

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

~Ανθίζοντας

Μπουμπούκι αγνοφαίνεται,
ανθίζει λουλούδι ερωτευμένο,
ρίχνει τα φύλλα του σε γνώριμη αγκαλιά.
Φωνάζει: 
τώρα γεννιέμαι,τώρα γεννιέται το πάθος.
πέταλα κόκκινα φοράω
και αφήνω άρωμα,
για να το 'βρει ο έρως.
Ψιθυρίζει:
Το ξέρω,
 aνοίγω τον ασκό του Αιόλου,
ανεξέλεγκτες οι συνέπεις,
οι άνεμοι διαδραματίζουν  ρόλο με ρίσκο.
*
Έτσι κι αλλιώς μια μέρα θα χωρίσουμε.
Από έρωτα, από θάνατο, από χρόνο.
Θα ήθελα όμως να χωρίσουμε μαζί.
Όχι χώρια.

Ν.Δήμος